Semiyotiik zihin.
SEMİYOTİK ZİHİN: BARKODLU DUYGU, HOLOGRAFİK ANLAM
Süregelen yetişme sürecinde zihin farkındalığı olmadan büyürüz, çünkü bir çocuğa “zihin” kavramını anlatamazsın. Aslında çoğu yetişkin de zihin nedir, tam anlamıyla bilmez.
Zihin, holografik olarak gelişir. Yani bir merkezi yoktur ama her yerden kendini dokuyarak işler. Düşünce değil, yansıma üretir. Ve bu yansıma, duygunun içsel kriptolojisidir.
Zihin, kelimelerin merkezi değildir. Zihin; duygunun, hissin, sezginin yazıldığı yerdir. Tıpkı bir ürünün üzerine yapıştırılmış barkod gibi. Örneğin bir markette her ürünün barkodu vardır ve bu koddan ürünün ne olduğu anlaşılır. Zihin de aynıdır: İçinde duyguların, yaşantıların, imgelerin barkodları vardır.
Ama dikkat! Zihin herkeste aynıdır ama her zihnin barkodu farklıdır.
Bu yüzden aynı dünyada farklı imgeler görür, aynı malzemeden farklı tatlar çıkarırız. Aynı sözü okuruz ama farklı duyarız. Çünkü zihin, bireysel semiyotik sistemdir.
Tıpkı bir ressamla bir aşçıya aynı malzemeler verilse de biri tablo, diğeri tat yaratır ya… Zihin de böyle çalışır. Herkesin zihninde farklı bir perspektif vardır. Çünkü zihin, bir araç değil, bir yankıdır. Ve bu yankı her birimizde başka tınlar…
Kaynak: mayalanmış ses. E.G.
Comments
Post a Comment