ÇAĞRIŞIM YASASI.

 

Çağrı–Çağrışım Yasası: Titreşimden Paradigmaya

Evrenin yapısı, bir yasa ile gizlice örülüdür: çağrı ve çağrışım. Her çağrı bir titreşimdir; her çağrışım, bu titreşimin yankısıdır. Bu yasa, yalnızca bireysel deneyimleri değil, kolektif hafızayı da yöneten görünmez bir ilkedir.

Titreşimin Temel Prensibi

Fizikte titreşim, belli bir frekans aralığında yinelenen hareket demektir. Biyolojide ise titreşim, nöronların elektriksel ateşlenmeleri ve bu ateşlenmelerin yarattığı rezonans olarak karşımıza çıkar.

Çağrı, beynin ürettiği bir titreşimdir. Bu bir düşünce olabilir, bir söz veya ses dalgası olabilir, hatta yalnızca içsel bir beklenti bile çağrı işlevi görebilir. Ardından çağrışım gelir: yani titreşimin sonuç doğurması. Düşünce → rezonans → davranış → sonuç zinciri bu şekilde işler.

Nöronun Tınısı ve Hedef–Sonuç İlkesi

Her nöron, yalnızca bilgi taşıyan bir kablo değildir; o aynı zamanda bir tını üreticisidir. Nöronal ateşlenme bir frekanstır; bu frekans rezonansa dönüşür; rezonans bedende ve davranışta bir sonuç doğurur.

Çocuğun “düşersin” sözüyle koşarken gerçekten düşmesi, bu ilkenin basit ama güçlü bir göstergesidir.

Plasebo ve Nocebo: Zihinsel Titreşimin Biyolojik Kanıtı

Beynin titreşimi yalnızca düşünce düzeyinde kalmaz; bedenin hücresel düzeyine kadar iner.

• Plasebo: Olumlu çağrı → olumlu sonuç. İnsan iyileşir.
• Nocebo: Olumsuz çağrı → olumsuz sonuç. İnsan hasta olur.

Bu süreç epigenetik düzeyde genlerin açılıp kapanmasına yol açabilir. Ve beynin esnek yapısı (nöroplastisite) bu titreşimleri kalıcı hâle getirebilir.

Çağrışımın Sosyal Yüzü

Bir çocuk köpeğe dokunmak ister. “Elleme, ısırır” denir. Köpek hırlar. Bir çocuk kediye yaklaşır. “Elleme, tırmalar” denir. Kedi tırnak çıkarır.

Bu yalnızca bireysel bir deneyim değildir; çocuğun zihninde bir çağrışım zinciri kurulur. Zamanla bu zincir, paradigmaya dönüşür: Köpek = ısırır, Kedi = tırmalar.

Bireysel çağrışımlar birleştiğinde, toplumsal paradigmalar oluşur. Böylece şehirler, kültürler ve uygarlıklar aslında kolektif titreşimlerin ürünüdür.

Algıdan Önceki Zaman

En kritik nokta şudur: Çağrı, algıdan önce gelir.

Çünkü düşünce bir titreşimdir ve bu titreşim, algının zeminini hazırlar.

• Önce titreşim (düşünce) doğar.
• Sonra rezonans yayılır.
• En son algı açığa çıkar.

Paradigma ve Kader

Çağrı–çağrışım yasası yalnızca bireyi değil, toplumu ve evreni de şekillendirir:

• Bireysel düzeyde: düşüncelerimiz kaderimizi çağırır.
• Toplumsal düzeyde: kültürün çağrıları, tarihsel sonuçları doğurur.
• Evrensel düzeyde: kozmik titreşimler, varoluşun akışını belirler.

Kader dediğimiz şey, aslında titreşimlerin kolektif çağrışımıdır.

Sonuç: Titreşimden Evrene

Her düşünce, her söz, her inanç bir titreşimdir. Bu titreşim, görünmez bir rezonans yaratır. Ve rezonans sonunda, görünür bir sonuç doğar.

Çağrı = frekans. Çağrışım = sonuç.

---

E.G.’nin Diğer Yazılarından Bağlar

• Nörokimyasal Esaret → algının nasıl titreşimsel zincire bağlı olduğunu gösterir.
• NoroSes → düşünceyi değiştirmek için kullanılan frekanssal yöntemdir.
• NöroMit → zamanın ötesinde bile titreşimsel izlerin nasıl mitolojik imgeler doğurduğunu açıklar.