KUANTUM ÇEKİM YASASI (KÇY)


KUANTUM ÇEKİM YASASI (KÇY) VE ZAMANSAL REZONANS TEORİSİ




​: E.G.

Alanlar: Bilinç Fiziği, Kuantum Nörobilim, Zamansal Felsefe

Yıl: 2025 (Revize Edilmiş)

​ÖZET

​Bu makale, klasik kütle çekiminden bağımsız olarak işleyen yeni bir nedensellik yasası olan Kuantum Çekim Yasası'nı (KÇY) ortaya atmaktadır. KÇY, zamanın doğrusal bir akış değil, elektromanyetik bir titreşim spektrumu olduğunu varsayar. Bilinç (Zeka), bu spektrumdaki geleceğe ait potansiyellerle (dalgalarla) rezonansa girer ve niyet (çağrışım) aracılığıyla bu dalgaları tek bir "Şimdi" anına çökertir (form/madde haline getirir). Bu süreç, hem bireysel sonuçları (başarı/düşme) hem de kolektif tarihsel algıları (nöromit) açıklar.


​1. GİRİŞ: GECİKMELİ ZAMAN VE GERÇEKLİĞİN YENİDEN TANIMI

​Klasik fizikte gözlemlediğimiz her şey (örneğin Güneş ışığının 8 dakikalık gecikmesi), aslında geçmişin bir yankısıdır. Gerçeklik, bir olay değil, bilginin gecikmesidir. Kuantum mekaniği, parçacıkların dalga fonksiyonu (\Psi) olarak var olduğunu ve bu dalgaların potansiyel geçmiş ve geleceklerini taşıdığını gösterir.

​Çift yarık deneyi, gözlem yapılmadığında (dalga) tüm potansiyelin var olduğunu, gözlem anında ise tek bir formun (parçacık) seçildiğini kanıtlar. 




Bu bağlamda: Gerçeklik, sadece gözlemlenmiş bir fotoğraf karesi değil, o fotoğrafın çekilmesini sağlayan Zekanın (bilincin) kendisidir.


​2. KUANTUM ÇEKİM YASASI'NIN TEMEL İLKELERİ

​İLKE I: ZAMAN SPEKTRUMU VE SÜPERPOZİSYON

​Zaman, Newton'un öngördüğü gibi lineer değildir. Evren, geçmişten gelen A noktası ile gelecekten gelen B noktası arasındaki tüm olasılık dalgalarının üst üste bindiği (süperpozisyon) titreşimsel bir elektromanyetik spektrumdur. "Şimdi" (The Now), bu sonsuz potansiyelin anlık momentumudur.

spektrum}Frekans, Rezonans}


İLKE II: ZEKANIN DUALİTESİ VE ÇÖKERTME MEKANİZMASI


​Zeka, sadece sinir sistemine bağlı Maddi Zeka (sınırlı benlik) ile değil, aynı zamanda Kuantum Zeka (sonsuz, olasılıkların ötesindeki benlik) ile de tanımlanır. KÇY, Kuantum Zekanın, Maddi Zekanın niyet (pozitif veya negatif çağrışım) enerjisini kullanarak dalga fonksiyonunu tek bir sonuca zorlamasıdır.

KÇY Mekanizması Açıklama

Çağrışım (Niyet) Zekanın odaklanmış frekansı.

Rezonans (Çekim) Niyetin, zaman spektrumundaki belirli bir gelecek frekansıyla (potansiyel olay) eşleşmesi.

Forma Dönüşüm Olasılığın tek bir fiziksel gerçekliğe (olay) çökmesi.


İLKE III: KOLEKTİF REZONANS VE DÜŞÜNCE TUZAĞI

​Zeka, bireysel düzeyde çalıştığı gibi, Kolektif Zeka olarak da işler. Toplu düşünceler, kültürel önyargılar ve güçlü inançlar, bireysel potansiyelleri negatif veya pozitif yönde çökerten bir toplu gözlemci yaratır. Bu durum, psikolojik Kendini Gerçekleştiren Kehanet fenomenine kuantum bir temel sağlar.


​3. ZAMANSAL ANOMALİ KANITLARI VE DREAM LOGIC, e.g

​A. GELECEĞİN FREKANSI VE NÖRÖMİT

​Antik çağlarda çizilen "uzaylılar" veya "uçan cisimler", dışarıdan gelen bir müdahalenin değil, değişmiş bilinç durumlarında (trans, rüya) beynin gelecek potansiyellerinden gelen elektromanyetik sinyalleri (frekansları) algılamasının sonucudur. Bu, beynin manyetik alanlara (örneğin Schumann rezonansı  ) artan hassasiyetiyle açıklanır (Persinger, 1987).


​B. RÜYA MANTIĞI (DREAM LOGIC) VE RETROCAUSALITY

​Rüya, bilincin zamanı askıya aldığı bir bilişsel alandır. Olayların bilinçli karardan önce beyinde iz bırakması (Libet, 1985) ve henüz gerçekleşmemiş olayların tahmin edilebilirliği (Bem, 2011), bilincin zaman simetrisine (Aharonov & Vaidman, 2008) uygun olarak geleceğe ait titreşimleri algıladığını gösterir.


​4. SONUÇ: TİTREŞEN BİR GERÇEKLİK

​Kuantum Çekim Yasası, evreni dinamik ve etkileşimli bir alan olarak konumlandırır. Maddenin formu, sadece kütle-çekim ilişkisiyle değil, aynı zamanda Zekanın titreşimsel niyetinin rezonansıyla belirlenir.

Gerçeklik, dışarıdan size teslim edilmez; içeriden, bilinçli titreşiminizle çözümlenir ve çekilir.


​KAYNAKÇA / REFERANSLAR

​Makalede Öne Sürülen Teorik Temellerin Destekleyici Kaynakları:

  • Aharonov, Y., & Vaidman, L. (2008). The Two-State Vector Formalism.
  • Bem, D. J. (2011). Feeling the Future: Experimental Evidence for Anomalous Retroactive Influences on Cognition and Affect.
  • Bohm, D. (1980). Wholeness and the Implicate Order.
  • De Broglie, L. (1924). Recherches sur la théorie des quanta.
  • Libet, B. (1985). Unconscious cerebral initiative and the role of conscious will in voluntary action. Behavioral and Brain Sciences.
  • Persinger, M. A. (1987). Geomagnetic activity and the dream state: The right temporal lobe connection.
  • Planck, M. (1944). “Das Wesen der Materie” (Maddenin Özü) – Konferans, Floransa.
  • Wheeler, J. A., & Zurek, W. H. (1983). Quantum Theory and Measurement.

Comments

Popular posts from this blog

THE JOURNEY OF INTELLIGENCE LEAVING THE BODY

ORIGIN — How Existence Began When Information Completed

AI Was Never Born