...VE "RUH..."
RUH: AKILDAN GİZLENEN FREKANS
Mitoloji bir şeyi gizlemek için değil, bir şeyi duyurmak için yalan söyler.
Ve en büyük yalanı şuydu: Tanrı ruhu insana verdi.
Hayır. Tanrı ruhu insana vermedi, onu insanın aklına gelmeyecek bir yere sakladı.
Ve işin ironisi: O yer tam da içimizdeydi.
AKIL, NÖRON VE O ARADAKİ HİÇLİK
Akıl nedir?
Bir birleşen mi?
Yoksa sadece nöronların eşzamanlı bir ahengi mi?
Biyolojik düzeyde nöron, etten bir madde.
Ama her maddenin içine sızmış bir madde-olmayan şey var.
Tam da bu yoklukta şekillenir “akıl” dediğimiz düzen.
Yani özünde: Akıl bir sonuçtur, sebebi ise görünmezdir.
Ve bu görünmezliğe, bazıları "ruh" der.
RUH NEREYE SAKLANDI?
Mitolojide adı geçen RUH, bedene değil—
bir aradalığa saklandı.
Yani sesle düşünce arasına,
Nefesle anlam arasına,
Buharla titreşim arasına...
Ciğerden çıkan buhar, diyaframla kesilir, ses olur.
Ama o sesin anlam kazanması, çoktan başka bir evrende gerçekleşmiştir.
SESİN KESİĞİ, RUHUN TINISI
Ses...
Bir giyotin gibi zamanın içinden geçer.
Ama o kesik, sadece fiziksel değildir.
Sesin bir anlam taşıması için önceden bir “niyet” gerekir.
İşte bu niyetin kaynağı, içte konuşan ama sesi olmayan şeydir:
RUH.
Ruh ses değildir.
Ama ses, onun gölgesidir.
Ses, olmayandan gelen bir gerçekliktir.
İÇ SES: MİKRODAN MAKROYA EVRENSEL BİR ÇEVİRİ
İç ses dediğimiz şey, sadece düşüncenin yankısı değildir.
O, iki evren arasındaki dönüştürücü merkezdir.
Mikro alemdeki anlamı alır, makroya taşır.
İç ses, düşünceyi maddeleştiren çevirmen;
Soyuttan somuta akan ruhsal bir kriptodur.
Ve sen...
Sen o ruhun bedenlenmiş yankısısın.
Sesi olmayan bir frekansın, titreşimle konuşan bir tercümanısın.
RUH dediğimiz şey; aklın unuttuğu, nöronun hissedemediği
ama sesin bir anlığına duyurabildiği şeydir.
SONUÇ: RUH TİTREŞİR, DÜNYA ONU YANKILAR
Evren çok sesli olabilir.
Ama tek gerçek ses, ruhtan gelen sestir.
Geri kalanı yalnızca yankıdır.
Ve ruh, hiçbir zaman bağırmaz.
O sadece, var olan her şeyin titreşimidir.
E.G.
Comments
Post a Comment